Reykjavíkurmaraþon/Culture Night

Na lang twijfelen heb ik dan toch beslist om deel te nemen aan de halve marathon, gisteren hier in Reykjavik. Het was een hele bedoeling, veel volk en een enorme organisatie. Op vrijdag al moesten we naar de grote sporthal om daar ons borstnummer en electronische chip te gaan ophalen. We kregen elk een t-shirt en een bord spaghetti. Overal stonden standjes van sportmerken waar je sportartikelen aan lagere prijzen kon kopen. Zaterdag om 8.40 ging het startsein en volgens mijn eigen klok kwam ik na 2 uur en 12,5 minuut over de finishlijn. Het parcours was heel plat, dus geen moeilijke stukken, maar ik was toch blij dat de finish eindelijk daar was. Na bijna een maand niet getraind te hebben was dit een redelijk goed resultaat.
@ mama en papa: Ik miste jullie aanmoedigingen tijdens de laatste km...
@ Flipke: Ik heb op het allerlaatste nog een klein spurtje uit mezelf kunnen persen, al stelde het niet meer veel voor denk ik... :)
@ Fieke: Na het lopen heb ik genoten van Twixie nr 2... mmmmmm...
@ Ellen: Ik kijk ernaar uit nog eens samen te lopen!
@ lopers: Dit was een leuke halve marathon om te lopen, maar die van La Roche had toch een extra uitdaging!
Soit, na het lopen heb ik mezelf getrakteerd op een 'hot tub' in het zwembad, dat deed deugd...
Heel het loopevenement stond in teken van het gezin en het was dan ook enorm leuk om de aankomst van de 3 km te bekijken. Kinderen kwamen aangelopen, soms met mama of papa aan de hand, keifier dat ze de finish haalden. Mama's duwden hun buggy's met daarin hun babay's vooruit, er waren er die hun bomma vooruitduwden in de rolstoel, echt tof om te zien!

De rest van de dag was het Culture Day/Night. De hele dag waren er bandjes die optraden, dansvoorstellingen, overal standjes buiten, al e chance hadden we goed weer. Blijkbaar is dit het grootste evenement van het jaar hier in Reykjavik en ja hoor, je kon echt op de koppen lopen.

Dit was trouwens ook mijn eerste weekend dat ik in Reykjavik doorbracht. Zaterdagavond zijn we nog op stap geweest. Wat een toestanden ik hier heb gezien heb ik echt nog nooit gezien. Overal volk buiten, allemaal zwaar aan het feesten, iedereen brengt zijn/haar glazen mee naar buiten en als ze leeg zijn, smijt je ze gewoon kapot op de grond! Het was een echte ravage! Ik heb echt ogen getrokken. Tijdens dit spektakel rijden er van die enorme 4X4 wagens door de smalle straten, er wordt op de auto's gesprongen om de mensen erin goeiendag te zeggen, want ja, hier kent iedereen iedereen... Echt bizar allemaal.
Dan om 11 uur was er een vuurwerk, iedereen verzamelt dan op een plein, hele gezinnen met kinderen en sixpacks bier, alles erop en eraan.
Dan was het tijd een een café binnen te gaan. The place to be: BARBARA! Amaai, wat was dat, daar kom je echt niet zomaar binnen, neenee, aanschuiven in de rij. Ik waande mij in een echte Amerikaanse film. De security laat je per groepje binnen. Maar er is nog een andere rij, die voor de VIP's! Die mogen natuurlijk altijd net voor je neus binnen!!! Moet is uitzoeken hoe je VIP wordt... :) (Blijkbaar was dit tijdens de jaren 90 constant het geval. Bars sloten om 3 uur en dus was het aanschuiven om binnen te geraken.) Eenmaal binnen moest je oppassen dat je geen blauw oog kreeg, iedereen is zo uitbundig aan het feesten dat er constant mensen tegen je aan duwden. Fight for your spot was de boodschap...
Soit, tot zover mijn eerste zaterdagavondperikelen...